श्री गिरिराज चालीसा
Shri Giriraj Chalisa
बन्दहुँ वीणा वादिनी, धरि गणपति को ध्यान। महाशक्ति राधा सहित, कृष्ण करौ कल्याण॥ सुमिरन करि सब देवगण, गुरु पितु बारम्बार। बरनौ श्रीगिरिराज यश, निज मति के अनुसार॥
जय हो जय बंदित गिरिराजा। ब्रज मण्डल के श्री महाराजा॥
jaya ho jaya baṁdita girirājā| braja maṇḍala ke śrī mahārājā||
विष्णु रूप तुम हो अवतारी। सुन्दरता पै जग बलिहारी॥
viṣṇu rūpa tuma ho avatārī| sundaratā pai jaga balihārī||
स्वर्ण शिखर अति शोभा पामें। सुर मुनि गण दरशन कूं आमें॥
svarṇa śikhara ati śobhā pāmeṁ| sura muni gaṇa daraśana kūṁ āmeṁ||
शांत कन्दरा स्वर्ग समाना। जहाँ तपस्वी धरते ध्याना॥
śāṁta kandarā svarga samānā| jahām̐ tapasvī dharate dhyānā||
द्रोणगिरि के तुम युवराजा। भक्तन के साधौ हौ काजा॥
droṇagiri ke tuma yuvarājā| bhaktana ke sādhau hau kājā||
मुनि पुलस्त्य जी के मन भाये। जोर विनय कर तुम कूँ लाये॥
muni pulastya jī ke mana bhāye| jora vinaya kara tuma kūm̐ lāye||
मुनिवर संघ जब ब्रज में आये। लखि ब्रजभूमि यहाँ ठहराये॥
munivara saṁgha jaba braja meṁ āye| lakhi brajabhūmi yahām̐ ṭhaharāye||
विष्णु धाम गौलोक सुहावन। यमुना गोवर्धन वृन्दावन॥
viṣṇu dhāma gauloka suhāvana| yamunā govardhana vṛndāvana||
देख देव मन में ललचाये। बास करन बहु रूप बनाये॥
dekha deva mana meṁ lalacāye| bāsa karana bahu rūpa banāye||
कोउ बानर कोउ मृग के रूपा। कोउ वृक्ष कोउ लता स्वरूपा॥
kou bānara kou mṛga ke rūpā| kou vṛkṣa kou latā svarūpā||
आनन्द लें गोलोक धाम के। परम उपासक रूप नाम के॥
ānanda leṁ goloka dhāma ke| parama upāsaka rūpa nāma ke||
द्वापर अंत भये अवतारी। कृष्णचन्द्र आनन्द मुरारी॥
dvāpara aṁta bhaye avatārī| kṛṣṇacandra ānanda murārī||
महिमा तुम्हरी कृष्ण बखानी। पूजा करिबे की मन ठानी॥
mahimā tumharī kṛṣṇa bakhānī| pūjā karibe kī mana ṭhānī||
ब्रजवासी सब के लिये बुलाई। गोवर्द्धन पूजा करवाई॥
brajavāsī saba ke liye bulāī| govarddhana pūjā karavāī||
पूजन कूँ व्यञ्जन बनवाये। ब्रजवासी घर घर ते लाये॥
pūjana kūm̐ vyañjana banavāye| brajavāsī ghara ghara te lāye||
ग्वाल बाल मिलि पूजा कीनी। सहस भुजा तुमने कर लीनी॥
gvāla bāla mili pūjā kīnī| sahasa bhujā tumane kara līnī||
स्वयं प्रकट हो कृष्ण पूजा में। माँग माँग के भोजन पामें॥
svayaṁ prakaṭa ho kṛṣṇa pūjā meṁ| mām̐ga mām̐ga ke bhojana pāmeṁ||
लखि नर नारि मन हरषामें। जै जै जै गिरिवर गुण गामें॥
lakhi nara nāri mana haraṣāmeṁ| jai jai jai girivara guṇa gāmeṁ||
देवराज मन में रिसियाए। नष्ट करन ब्रज मेघ बुलाए॥
devarāja mana meṁ risiyāe| naṣṭa karana braja megha bulāe||
छाँया कर ब्रज लियौ बचाई। एकउ बूँद न नीचे आई॥
chām̐yā kara braja liyau bacāī| ekau būm̐da na nīce āī||
सात दिवस भई बरसा भारी। थके मेघ भारी जल धारी॥
sāta divasa bhaī barasā bhārī| thake megha bhārī jala dhārī||
कृष्णचन्द्र ने नख पै धारे। नमो नमो ब्रज के रखवारे॥
kṛṣṇacandra ne nakha pai dhāre| namo namo braja ke rakhavāre||
करि अभिमान थके सुरसाई। क्षमा माँग पुनि अस्तुति गाई॥
kari abhimāna thake surasāī| kṣamā mām̐ga puni astuti gāī||
त्राहि माम् मैं शरण तिहारी। क्षमा करो प्रभु चूक हमारी॥
trāhi mām maiṁ śaraṇa tihārī| kṣamā karo prabhu cūka hamārī||
बार बार बिनती अति कीनी। सात कोस परिकम्मा दीनी॥
bāra bāra binatī ati kīnī| sāta kosa parikammā dīnī||
संग सुरभि ऐरावत लाये। हाथ जोड़ कर भेंट गहाये॥
saṁga surabhi airāvata lāye| hātha joṛa kara bheṁṭa gahāye||
अभय दान पा इन्द्र सिहाये। करि प्रणाम निज लोक सिधाये॥
abhaya dāna pā indra sihāye| kari praṇāma nija loka sidhāye||
जो यह कथा सुनैं चित लावें। अन्त समय सुरपति पद पावें॥
jo yaha kathā sunaiṁ cita lāveṁ| anta samaya surapati pada pāveṁ||
गोवर्द्धन है नाम तिहारौ। करते भक्तन कौ निस्तारौ॥
govarddhana hai nāma tihārau| karate bhaktana kau nistārau||
जो नर तुम्हरे दर्शन पावें। तिनके दुःख दूर ह्वै जावें॥
jo nara tumhare darśana pāveṁ| tinake duḥkha dūra hvai jāveṁ||
कुण्डन में जो करें आचमन। धन्य धन्य वह मानव जीवन॥
kuṇḍana meṁ jo kareṁ ācamana| dhanya dhanya vaha mānava jīvana||
मानसी गंगा में जो न्हावें। सीधे स्वर्ग लोक कूँ जावें॥
mānasī gaṁgā meṁ jo nhāveṁ| sīdhe svarga loka kūm̐ jāveṁ||
दूध चढ़ा जो भोग लगावें। आधि व्याधि तेहि पास न आवें॥
dūdha caṛhā jo bhoga lagāveṁ| ādhi vyādhi tehi pāsa na āveṁ||
जल फल तुलसी पत्र चढ़ावें। मन वांछित फल निश्चय पावें॥
jala phala tulasī patra caṛhāveṁ| mana vāṁchita phala niścaya pāveṁ||
जो नर देत दूध की धारा। भरौ रहे ताकौ भण्डारा॥
jo nara deta dūdha kī dhārā| bharau rahe tākau bhaṇḍārā||
करें जागरण जो नर कोई। दुख दरिद्र भय ताहि न होई॥
kareṁ jāgaraṇa jo nara koī| dukha daridra bhaya tāhi na hoī||
'श्याम' शिलामय निज जन त्राता। भक्ति मुक्ति सरबस के दाता॥
'śyāma' śilāmaya nija jana trātā| bhakti mukti sarabasa ke dātā||
पुत्र हीन जो तुम कूँ ध्यावें। ताकूँ पुत्र प्राप्ति ह्वै जावें॥
putra hīna jo tuma kūm̐ dhyāveṁ| tākūm̐ putra prāpti hvai jāveṁ||
दंडौती परिकम्मा करहीं। ते सहजहि भवसागर तरहीं॥
daṁḍautī parikammā karahīṁ| te sahajahi bhavasāgara tarahīṁ||
कलि में तुम सम देव न दूजा। सुर नर मुनि सब करते पूजा॥
kali meṁ tuma sama deva na dūjā| sura nara muni saba karate pūjā||